Çocukluk naftalinle gizli
Hatıralar sarı benizli
Kim kerizdi ?
Belki aklım bir denizdi ben boğuldum.
Kim sorumlu?
Gözlerimde hava bulutlu
Yarına sansürü Tanrı koydu
Filmler hep sinemaskoptu
Son yabancım bir maskottu.
Geçmiş her zaman siyah beyaz
Hayatım enstrumental.
Kalendarım duvar süsü
Bulantılarda midem
Çok sebeb ürettim fabrikalarım iflas etti.
Kİm samimi ? kim hakiki ?...bana cevap verin!...
Özür bir borç gibiydi en zor ödenen hali.
Kalbi hacize verdim oysa borçlu sendin
Bir bahaneden ibaret terkediş.
Bilinen en son halim bir zavalli,yaşıyorum bunu da bil.
Gidiyorum adimi sil,acıyorum yaramı deş !...
Varlığın yoğunla eş ve keşmekeş bu yolda ölüme terk bin leş.
Ve rüzgarımla yüzleş...
Şafak yüzbeşte meşke daldı çilekeş
Uyku geç gelir nöbette uyuma yok !...
Korku içime sorgu tıktı.Satırbaşında kalbim hep kırıktı.
Gözlerimin içine bakamadınız içiniz hep fesattı.
İçim dışıma çıktı,içimi kemiren her fare için bir kapan yarattım.
Şüpheli paranoyaktım.
Canımı yolda buldum,tuttum kolundan evine soktum.
Yarımı gömdüm,yarımı güneşe döndüm,kendimeydi küfrüm.
Ve dikkat et dilinde hep tükürdüğün.
Sömürdüğün bu ruhta haykırışlar kör düğüm.
Nakarat (Koro)
Mazeretimdin....
Her suçumda hazretlerimdin yalvarır oldum.
En son halim bir zavallıydı,şimdiki bene beni sorar oldum vallah...
Nezaretimdin...
Karanlıklara bir şiir oldun onca okundun
En son halim bir yabancıydı
Ozan-ı bedbaht kalemini kırdı.
La venta de la defensa es obligatoria
Karaman Juego de la Justicia
Este camino que conocía el final ha puesto ante mí el precipicio desconocido
Mis ojos están en el hoyo del cráter
Todavía escribo un lápiz en mi mano, mi composición pesimista
¡Tráeme hasta el final!
Todo verdadero que se burla con dignidad decepcionará
El fenómeno que colapsa el metabolismo cada minuto que pasa
El niño de Adán eligió la opción
Cuchillos de orgullo equivocados, esos sinvergüenzas de pie ahí, el pimiento de la vida
Deja que mis bebés muertos descansen en el temor
Estoy hipnotizado con estos reflejos brumosos orbitando alrededor de un espejo brumolizado
Y con una actitud incomprensible «¡Estoy cansado!...» Quiero decir, ¿por qué?
Hoy estoy desesperada
Tómalo y vuelve a ponértelo
He desafiado cada respuesta con una pregunta
Construí un teatro con una propina, jugué a mí mismo, y encontré un guerrero en su arena era ciego
El puente se dividió en el medio vio la sagopa!
Tu ausencia fue una muerte forzada. El más profundo
Deja que mis manos sean tu escritor
Espero fuego en las habitaciones de mi mente, genial
¿Quién soy yo, no lo sé?
Vida toro enojado que capa roja